GÜNÜMÜZ Londrası... Kontrolsüz sokaklarda suçlular neredeyse kendi halinde bırakılmış, toplumda kanunsuzluk egemen olmuştur. Irak’taki görevinden dönen emekli paraşütçü Danny Bryant, ülkenin bıraktığından çok daha farklı bir yerde olduğunu görünce sarsılır ve kendisini bu konuda bir şeyler yapmak zorunda hisseder.

Sosyal yapıdaki çürüme karşısında şaşkına dönmüş olan, kendisi gibi düşünen ve iyiyle kötü arasındaki dengeyi çözmeye kararlı bir grup insanı bir araya toplar. Birlikte günahkarlara, adaletten kaçanlara hadlerini bildirmeye karar verirler...
Nick Love’un yazıp yönettiği filmin başrollerini Sean Bean (Danny Bryant), Danny Dyer (Gene Dekker), Bob Hoskins (Walter Lewis), Rupert Friend (Sandy Mardell), Sean Harris (Simon Hillier) ve Lennie James (Cedric Munroe) paylaşıyor.
Önceki filmleri “Goodbye Charlie Bright”, “The Football Factory” ve “The Business”den ton ve stil açısından belirgin şekilde farklı olarak “Kanunsuzlar”, yönetmenin çatışmalar yumağı bir toplumdaki güncel olaylara tepkisinin bir dışavurumu. Ama aynı zamanda Dekker, Bryant, Mardell ve Munroe'nun, sevdiklerini koruma konusundaki beceriksizlikleri noktasında, kanunlara-uyan, modern orta sınıf erkeğin eril kuvvetten düşüşünü yansıtan evrensel bir hikaye.
“Ben bir orta sınıf korkağıyım. Şiddetten hiç hoşlanmam. Ama şu anki gidişattan gerçekten korkuyorum. Buradaki ana fakir, topluma bir şey anlatan ama aynı zamanda da eğlenceli bir gerilime imza atabilmekti.” diyen Love, "Kanunsuzlar”ın politik bir alt metni olduğuna işaret ediyor. Bu bir karakter çalışması aynı zamanda. Karakterler ilk bakışta çok normal gözükseler de aslında modern toplumun içinden çıkmış ve aşırı tepkiler göstermeye zorlanmış tipler.
Love bunu şu sözlerle açıklıyor: “Ben dahil birçok erkeğin şiddet korkusu var. Bence birçok erkek ayakları üzerinde duramamak / kendilerini savunamamak noktasında bir iktidarsızlık korkusunu paylaşıyor. Ancak benim için daha büyük sorun, bu kadar çok kişinin kanun tarafından hayal kırıklığına uğratıldıkları, bir başlarına bırakıldıkları nokta. Uzunca bir zaman merak ettim, acaba insanlar ne zaman kanunu kendi ellerine, inisiyatiflerine alacaklar diye; çünkü polisi aramanın manasız olduğunu hissediyorlar.”